Pierwszy drewniany most stał w tym miejscu od XIV w. do roku 1771. Kolejny, betonowy, pięcioprzęsłowy, został wybudowany w roku 1913 wg projektu Hugo Shultza. Most posiadał charakterystyczny łuk nad środkowym przęsłem. Most został wysadzony w 1939 r. przez wycofujące się Wojsko Polskie. Budowa mostu rozpoczęła się w listopadzie 1911 r., a ukończono ją w 1913 r. Był to pięcioprzęsłowy most betonowy ze środkowym stalowym przęsłem. Wówczas to pojawił się po raz pierwszy charakterystyczny łuk. Most ten dotrwał do września 1939, kiedy to został wysadzony przez wycofujące się Wojsko Polskie. Został odbudowany w 1949 r. wg projektu Lucjana Ballenstaedta. W roku 2002 w związku z budową linii tramwajowej oraz złym stanem filarów most został rozebrany, a jego stalowa nitowana część została przetransportowana w okolice katedry i stanowi łącznik między Śródką a Ostrowem Tumskim. Nowy most wg projektu Ewy i Stanisława Sipińskich jest znacznie szerszy i zachował charakterystyczny łuk nad środkowym przęsłem. Łuk jest dość stromy, wysoki, niezabezpieczony i wiąże się z nim wiele historii. W niektórych środowiskach przejście po nim traktuje się jako dowód odwagi. Znalazł się nawet szaleniec, który przejechał po łuku rowerem.